ประเด็นเรื่องไมโครพลาสติกได้รับความสนใจอย่างต่อเนื่องในระดับสากล โดยเฉพาะหลังมีรายงานจาก ประเทศฝรั่งเศสที่ตรวจพบไมโครพลาสติก 
ในเครื่องดื่มบรรจุในขวดแก้วในระดับที่สูงกว่าขวดพลาสติก ซึ่งนำไปสู่ คำถามเกี่ยวกับแหล่งที่มาและความปลอดภัยของบรรจุภัณฑ์แก้ว

&nbsp;

เพื่อประเมินข้อค้นพบดังกล่าว ภาคอุตสาหกรรม บรรจุภัณฑ์แก้วในประเทศไทยได้ดำเนินการศึกษา เพื่อประเมินระดับไมโครพลาสติกในขวดแก้ว 
และเครื่องดื่มเชิง พาณิชย์ โดยใช้วิธีการวิเคราะห์ตามมาตรฐานสากลและ ผ่านการตรวจสอบโดยหน่วยงานอิสระ ผลการศึกษาพบว่า ตัวอย่าง 
ขวดแก้วที่ทำการทดสอบมีระดับไมโครพลาสติก เฉลี่ยอยู่ที่ 1-3 อนุภาคต่อลิตร ซึ่งอยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบกับ รายงานจากต่างประเทศที่ตรวจพบ 
สูงถึง 102 อนุภาคต่อลิตร ไมโครพลาสติกที่ตรวจพบประกอบด้วยโพลีเอสเตอร์ ไนลอน อะคริลิกเรซิน และโพลิโพรพิลีน โดยทั้งหมดไม่ใช่วัสดุ 
ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการผลิตขวดแก้ว และเป็นไปได้ สูงว่าแหล่งที่มาอาจเกิดจากขั้นตอนอื่น เช่น ระบบกรองน้ำที่ ใช้เตรียมตัวอย่างมากกว่าการ 
เกิดจากสายการผลิตของ โรงงาน ข้อมูลจากการศึกษานี้ช่วยยืนยันข้อเท็จจริงว่าขวด แก้วมีระดับไมโครพลาสติกในระดับต่ำและยังไม่มีหลักฐานที่ 
บ่งชี้ว่ากระบวนการผลิตขวดแก้วเป็นแหล่งกำเนิดไมโครพ ลาสติกโดยตรง

&nbsp;

บรรจุภัณฑ์แก้วเป็นวัสดุที่มีคุณสมบัติเป็นวัสดุเฉื่อย (Inert material) ซึ่งโดยทั่วไปไม่ทำปฏิกิริยาทางเคมีกับ ผลิตภัณฑ์ภายใน จึงช่วยคงคุณภาพ 
และความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ตลอดอายุการใช้งาน นอกจากนี้ แก้วเป็นวัสดุที่ สามารถนำกลับมาใช้ใหม่และรีไซเคิลได้หลายครั้งโดยไม่สูญเสีย 
คุณสมบัติของวัสดุ เมื่อมีระบบการเก็บรวบรวมและการ จัดการที่เหมาะสม การใช้เศษแก้ว (Cullet) ในกระบวนการผลิตยังช่วยลดการใช้วัตถุดิบใหม่ 
ลดการใช้พลังงาน และลด การปล่อยก๊าซเรือนกระจกในกระบวนการผลิต ด้วยคุณสมบัติดังกล่าว บรรจุภัณฑ์แก้วจึงเป็นหนึ่งในวัสดุที่มีบทบาทสำคัญ 
ในการสนับสนุนแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) และการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ ตลอดวงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์